Historie

De C.S. Oolgaardtstichting is 19 april 1916 opgericht onder de naam Cornelis Schelten Oolgaardtstichting.

HistorieTer nagedachtenis aan haar vader riep Mejuffrouw Oolgaardt een stichting in het leven die als doel had: “kinderen…opvoeding te bieden welke in vrijzinnige en humanitaire richting plaats vindt”. Geheel in de traditie van die tijd werd het opvoedingsideaal geformuleerd in termen van “persoonlijk geluk en maatschappelijke bruikbaarheid”.
Een centrale plaats was daarin voorbestemd voor het C.S.Oolgaardthuis.

Nu bijna honderd jaar later is deze doelstelling nog steeds de grondslag van de C.S.Oolgaardtstichting.
Sprak men toen van kinderen, en later van jeugd: onze tijd spreekt liever over jongeren. Ook het opvoedingsideaal is aan de tijd aangepast: het heet nu ” het opvoeden, vormen en ontwikkelen van jongeren”.

In de loop van bijna honderd jaar is er veel veranderd maar ook veel hetzelfde gebleven. Veranderd zijn de omstandigheden waaronder de stichting haar doelstelling heeft uitgevoerd.
Het Oolgaardthuis met zijn karakteristieke voorgevel en zijn rustieke ligplaats aan de Rijn, herbergde steeds nieuwe doelgroepen. Allereerst woonden er de kinderen, waar mejuffrouw Oolgaardt zorg voor had.

Daarna herbergde het huis intellectuelen, bood het een onderkomen aan werkelozen, het moest de Duitsers een tijdje onderdak bieden, waarna tal van uiteenlopende cursusgroepen tijdelijke bewoners werden. Het Oolgaardthuis fungeerde zelfs als conferentieoord.

 

oolgaardt-huisVanaf de jaren ’60 werd het een vormingscentrum voor vormingswerk in internaatsverband en nadat de geschiedenis deze vorm van opvoeding had doen verdwijnen werd het niet langer als vormingscentrum gebruikt. Het Oolgaardthuis zorgt vanaf 1985 voor de inkomsten van de C.S.Oolgaardtstichting door de huuropbrengst. In 2001 heeft het Oolgaardthuis een ingrijpende verbouwing ondergaan omdat het Leo Kannerhuis de permanente bewoner is geworden.
Niet alleen de omstandigheden veranderden, ook de doelstellingen zijn in de loop van de jaren aangepast. Bijna elk bestuur voelde zich geroepen de C.S.Oolgaardtstichting met haar tijd mee te laten gaan. Toch is veel hetzelfde gebleven.

 

 

Voortkomend uit de vrijzinnig protestantse traditie is de C.S.Oolgaardtstichting, die traditie altijd trouw gebleven. Vooruitstrevend, steeds weer op zoek naar nieuwe mogelijkheden, niet gebonden aan dogma’s, wil de C.S.Oolgaardtstichting in de tweede eeuw van haar bestaan, een bijdrage blijven leveren aan het “persoonlijk geluk” van individuele jongeren en aan de “maatschappelijke bruikbaarheid” van jongeren. Met dat verschil dat we het liever in eigentijdse woorden formuleren: het mogelijk maken en ondersteunen van activiteiten gericht op jongeren, vanuit een streven naar een humane en rechtvaardige samenleving.

 

nagedachtenis